EnergoPass.PL

Z dniem 1 stycznia 2009 r. wszedł w życie przepis Prawa budowlanego nakazujący uzyskanie świadectwa charakterystyki energetycznej dla każdego budynku oddawanego do użytkowania, a także budynku podlegającego zbyciu lub wynajmowi. Obowiązek ten może dotyczyć wielu potencjalnych zbywców mieszkań, dlatego warto wiedzieć, kto jest uprawniony do wystawiania paszportów energetycznych. Jednocześnie wspomniany przepis otwiera nowe możliwości dla specjalistów z branży budowlanej.

Bogaty dom to energooszczędny dom

Energooszczędny budynek – obecnie określenie to jest wykorzystywane coraz częściej, gdyż efektywność energetyczna staje się już obecnie ważną cechą budynku, a w najbliższych latach będzie wymaganiem powszechnie stosowanym przez budujących i użytkowników. Celowym byłoby bliższe zdefiniowanie pojęcia energooszczędności w zastosowaniu do budynku oraz określenie kryteriów oceny energooszczędności, gdzie podstawą może być pojęcie energochłonności zuzycia energii cieplnej.

Energochłonność określa się jako ilość energii zużywanej w związku z eksploatacją budynku w ciągu roku, przy czym jako energię zużywaną rozumie się dostarczaną z zewnątrz do budynku energię elektryczną lub ciepło, albo wartość energetyczną dostarczanych z zewnątrz paliw: stałych, ciekłych lub gazowych.

Poziom zużycia energii na potrzeby grzewcze budynku jest określony przez wielkość strat spowodowanych przenikaniem ciepła przez przegrody zewnętrzne i ogrzewaniem powietrza wentylacyjnego przy uwzględnieniu zysków ciepła z opromieniowania słonecznego i eksploatacyjnych. Zużycie energii do ogrzewania jest tym większe, im niższa jest sprawność wykorzystywanych, w tym obiekcie, urządzeń grzewczych.

Zużycie energii w budynkach mieszkalnych związane jest również z potrzebami związanymi z: przygotowaniem ciepłej wody użytkowej, oświetleniem, napędami urządzeń (windy, wentylatory, hydrofory).

Do całkowitego zużycie należy doliczyć również energię wykorzystywaną w mieszkaniach, której wielkość zależy bezpośrednio od

Click Here to Read More »

Nowelizacja Ustawy prawo budowlane z 19 września 2007 roku, wdrażająca Dyrektywę 2002/91/WE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków powstała w celu ograniczenia emisji dwutlenku węgla. Jednym ze sposobów realizacji tego celu jest ograniczenie zużycia energii w budynkach wykorzystywanej na ogrzewanie, chłodzenie, przygotowanie ciepłej wody użytkowej czy oświetlenie.

W ramach redukcji zużycia energii na ogrzewanie i chłodzenie w art. 9 ustanowiono obowiązek regularnej kontroli systemów klimatyzacji o efektywnej nominalnej mocy większej niż 12 kW. Kontrola ta ma obejmować sprawdzenie sprawności działania klimatyzacji, sprawdzenie dostosowania klimatyzacji do potrzeb i wymagań chłodzenia budynku oraz doradztwo dla użytkowników, dotyczące udoskonaleń lub wymiany systemu klimatyzacji oraz rozwiązań alternatywnych.

Zakres inspekcji
Zgodnie z wymaganiami dyrektywy zakres inspekcji powinien obejmować kontrolę stanu technicznego, sprawdzenie strategii działania systemu oraz wskazania dla użytkownika. Wszystkie elementy należy oceniać pod kątem możliwości ograniczenia zużycia energii oraz emisji CO2 i informacji dla użytkownika.

Kontrola stanu technicznego obejmuje ocenę:
• szczelności instalacji;
• stanu izolacji cieplnych;
• czystości powierzchni wymiany ciepła;
• czystości mikrobiologicznej instalacji;
• zużycia energii do napędu sprężarek, pomp, wentylatorów
chłodzących skraplacze itp.

Sprawdzenie strategii działania systemu to:
• porównanie mocy urządzeń i aktualnego zapotrzebowania
na energię chłodniczą;
• sprawdzenie schematów czasu działania systemu;
• sprawdzenie nastaw i układu automatycznej regulacji;
• sprawdzenie zasadności realizacji procesów obróbki
powietrza;
• weryfikacja parametrów obliczeniowych powietrza;
• sprawdzenie efektywności systemu wentylacji.

Wskazania dla użytkownika powinny zawierać uwagi na temat stanu technicznego instalacji i możliwych usprawnień, możliwości zastosowania alternatywnego źródła chłodu, wskazanie bardziej efektywnego systemu oraz ocenę komfortu zapewnianego przez system.

/ źródło artykułu epbd.pl /

Wpływ na charakterystykę energetyczną domu czy mieszkania mają wszystkie instalacje. Jednak instalacja grzewcza jest najważniejszym czynnikiem wpływającym na wydawane świadectwo energetyczne. Ogrzewanie pomieszczeń wpływa na dwie temperatury istotne z punktu widzenia samopoczucia człowieka: temperatury powietrza i tzw. temperaturę promieniowania, czyli średnią temperaturę otaczających powierzchni (ścian, okien, grzejników). Te dwie temperatury stanowią podstawowe parametry komfortu cieplnego w ogrzewanym pomieszczeniu. Regulacja i utrzymanie pozostałych parametrów komfortu cieplnego (zdrowego klimatu w pomieszczeniu), takich jak: wilgotność, czystość i intensywność ruchu powietrza w ciągu całego roku oraz chłodzenie powietrza w okresie letnim, możliwe jest tylko przy zastosowaniu klimatyzacji pomieszczeń. W przypadku instalacji grzewczych te parametry są zmienne i ściśle zależą od zewnętrznych warunków klimatycznych. Parametry kształtujące komfort cieplny i temperatura odczuwalna Ogólne określenie parametrów nie jest jednoznaczne, ponieważ niezależnie od parametrów fizycznych otoczenia, na odczucie komfortu cieplnego przez człowieka mogą mieć wpływ takie czynniki jak: ubranie, wiek, stan zdrowia, itp. Podstawowe parametry charakteryzujące środowisko pod względem cieplnym: – temperatura powietrza; – prędkość przepływu powietrza wokoło człowieka; – temperatura promieniowania (wynikowa) rozumiana jako średnia temperatura powierzchni przegród i przedmiotów w pomieszczeniach, będących w zasięgu „widzenia cieplnego” powierzchni ciała ludzkiego; – wilgotność powietrza. Wymagania higieniczne Dla zapewnienia właściwego mikroklimatu dla ludzi przebywających w danym pomieszczeniu należy utrzymać wymagana temperaturę (PN-82/B-02402), niezależne od temperatury zewnętrznej (PN-82/B-02403) oraz doprowadzić odpowiednią ilość powietrza świeżego (PN-83/B-03430). Powietrze zewnętrzne napływa przez nieszczelności drzwi i okien, zaś usuwane jest kanałami wentylacji wyciągowej (grawitacyjnej lub mechanicznej). W związku z tym w bilansie cieplnym pomieszczenia należy przewidzieć odpowiednią ilość ciepła do podgrzania powietrza wentylacyjnego, jak również na pokrycie strat ciepła przenikającego przez przegrody zewnętrzne (PN-95/B-03406). Wymagania stawiane instalacjom ogrzewczym Nowoczesne instalacje ogrzewcze powinny: – zapewniać równomierny, przestrzenny rozkład temperatury odczuwalnej w pionie, poziomie i czasie (stan równowagi pomiędzy ciepłem wydzielanym przez człowieka i wewnętrznymi zyskami ciepła a stratami ciepła pomieszczenia); – umożliwiać regulację temperatury odczuwalnej w zależności od indywidualnych upodobań użytkowników; – zapewniać odpowiedni mikroklimaty wnętrz; – być wyposażone w grzejniki estetyczne i łatwe do czyszczenia; – być trwałe i charakteryzować się niskimi kosztami eksploatacji; – zapewniać indywidualne rozliczanie kosztów zużytego ogrzewania; – być możliwe najmniej uciążliwe dla środowiska.

/ źródło artykułu epbd.pl /

Prawidłowa i zgodna ze stanem faktycznym ocena stanu ochrony cieplnej przegród zewnętrznych budynków jest zazwyczaj sprawą trudną, dlatego warto skorzystać z usług licencjonowanego ceryfikatora energetycznego budynków . Wynika to z jednej strony z faktu, że nie zawsze wiadomo co analizowana przegroda została wykonana zgodnie z projektem budowlanym. Z drugiej strony wiele zmian właściwości przegród będących wynikiem przeprowadzonych modernizacji i remontów często nie jest nanoszonych na plany budynku.

W dodatku termoizolacyjność ścian zewnętrznych zmienia się w czasie użytkowania i to zazwyczaj w kierunku jego pogorszenia. Może to być proces powolny jak i szybki, zależnie od rodzaju konstrukcji, oddziaływania środowiska zewnętrznego i wewnętrznego, sposobu eksploatacji i rodzaju wykonywanych zmian czy modernizacji.

Zawsze znacząca rolę w procesie identyfikacji stanu izolacji cieplnej przegród ma prawidłowe rozpoznanie stanu technicznego badanej przegrody oraz stwierdzenie stopnia zgodności istniejącego stanu z projektem budowlanym.

Sumaryczne zużycie ciepła w eksploatacji budynków jest wynikiem wymiany ciepła z otoczeniem, zarówno przez przewodzenie poprzez przegrody zewnętrzne jak i wentylację. Straty ciepła poprzez przegrody zewnętrzne wymagają oceny izolacyjności termicznej przegród. Taka analiza może być wykorzystana do:
– oceny stanu technicznego budynku;
- sprawdzenia zgodności aktualnej wartości współczynnika przenikania U z wymogami prawnymi i normatywnymi;
- obliczenia wartości strat przez przegrody;
- wyznaczenia współczynników korygujących do rozliczania zużycie ciepła grzewczego w budynku wielorodzinnym;
- określenie wymaganej grubości ocieplenia;
- oceny audytorskiej aktualnego stanu budynku.

Charakterystyki termoizolacyjne przegrody obiektów budowlanych określane są na podstawie:
- dostępnych danych liczbowych (wymiary geometryczne warstw przegrody, właściwości fizyczne materiałów, stanu aktualnego przegrody);
- wykonanych odkrywek i pomiarów właściwości materiałów;
- badań eksperymentalnych;
- kombinacji wymienionych powyżej metod.

Definicje:

Wskaźnik E sezonowego zapotrzebowania na ciepło do ogrzania w standardowym sezonie ogrzewczym jest to stosunek sezonowego zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania w standardowym sezonie ogrzewczym do kubatury ogrzewanej części budynku. (wg Norma PN-B-02025)

Sezonowe zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania w standardowym sezonie ogrzewczym jest to ilość ciepła, stanowiąca różnicę strat ciepła i wykorzystanych zysków ciepła budynku w standardowym sezonie ogrzewczym, przy obliczeniowej temperaturze powietrza wewnętrznego, projektowanej wartości strumienia powietrza wentylacyjnego, temperaturze powietrza zewnętrznego i promieniowaniu słonecznym odpowiadającym średnim wieloletnim warunkom. (wg Norma PN-B-02025).

/ źródło artykułu epbd.pl /